PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA Nr 4

we Wrocławiu

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA Nr 4

we Wrocławiu

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA Nr 4

we Wrocławiu

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA Nr 4

we Wrocławiu

Procedury rozpatrywania wniosków

składanych do Zespołu Orzekającego PPP4

Podstawa prawna: Rozporządzenie MEN z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 173, poz. 1072) (pobierz)

Orzeczenia:

  • o potrzebie kształcenia specjalnego (KS) dla dzieci i młodzieży z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, w tym o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych (ZR-W) dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim
  • o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego (IPP) oraz nauczania indywidualnego (IN) dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola/szkoły,

    oraz opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju (WWR) od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia przez dziecko nauki w szkole wydawane są przez Zespoły Orzekające w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr 4 zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i poniższą procedurą

 

  1. Orzeczenia i opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju wydawane są na pisemny wniosek obojga rodziców/prawnych opiekunów (pobierz)
  2. Wnioskodawca dołącza do wniosku posiadaną dokumentację uzasadniającą wniosek, w szczególności wydane przez specjalistów opinie, zaświadczenia oraz wyniki obserwacji i badań psychologicznych, pedagogicznych, lekarskich, a także opinię szkoły.
  3. W przypadku, gdy wnioskodawca nie posiada niezbędnej do wydania określonego orzeczenia lub opinii WWR dokumentacji lub  jest ona niewystarczająca badania przeprowadzają specjaliści zatrudnieni w Poradni (psycholog, pedagog, logopeda).
  4. W przypadku wnioskowania o orzeczenie o potrzebie IPP lub IN wnioskodawca obowiązany jest dołączyć do wniosku zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia dziecka, w którym lekarz określa: okres (nie krótszy niż 30 dni), w którym stan zdrowia dziecka uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola/szkoły rozpoznanie choroby lub innej przyczyny powodującej, że stan zdrowia dziecka uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola/szkoły zakres, w jakim dziecko/uczeń, któremu stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola/szkoły, może brać udział w zajęciach organizowanych z grupą wychowawczą/oddziałem w szkole lub indywidualnie w odrębnym pomieszczeniu w przedszkolu/szkole
  5. Gdy wniosek o potrzebie IN dotyczy ucznia szkoły prowadzącej kształcenie w zawodzie, wnioskodawca dodatkowo dołącza do wniosku zaświadczenie lekarza medycyny pracy określające możliwość dalszej realizacji praktycznej nauki zawodu.
  6. W przypadku wnioskowania o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju (WWR) wnioskodawca obowiązany jest dostarczyć kompletną dokumentację medyczną dziecka.
  7. Poradnia przyjmuje tylko wnioski kompletne, z wyżej wymienionymi załącznikami. Od momentu złożenia wniosku przez rodzica zostaje uruchomiona procedura orzecznicza w poradni.
  8. Przewodniczący zespołu orzekającego w wydanym zarządzeniu określa skład Zespołu oraz termin jego posiedzenia.
  9. Posiedzenia Zespołów Orzekających Poradni odbywają się wg ustalonego harmonogramu.
  10. Wnioskodawca jest informowany pisemnie o terminie posiedzenia Zespołu Orzekającego. Ma prawo wziąć udział w posiedzeniu zespołu oraz przedstawić swoje stanowisko.
  11. Na mocy decyzji Orzeczenie Zespołu Orzekającego w ciągu dwóch tygodni od dnia jego posiedzenia zostaje wydane orzeczenie, które wnioskodawca zobowiązany jest odebrać osobiście.
  12. Od orzeczenia wydanego przez Zespół Orzekający poradni wnioskodawca może wnieść odwołanie do Kuratora Oświaty ww Wrocławiu za pośrednictwem zespołu, który wydał orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania.

 

Mechanizm cookies nie jest wykorzystywany do pozyskiwania jakichkolwiek informacji o użytkownikach serwisu ani śledzenia ich nawigacji.

Pliki Cookies stosowane w serwisie nie przechowuje żadnych danych osobowych ani innych informacji zebranych od użytkowników i służą do celów statystycznych.

Domyślnie oprogramowanie służące do przeglądania stron internetowych (przeglądarka) zezwala na obsługę plików cookies na urządzeniu Użytkownika na którym jest uruchomiona. W większości przypadków oprogramowanie w tym zakresie można skonfigurować samodzielnie w tym między innymi wymusić automatyczne blokownie plików cookies. Kwestie związane z konfiguracją sposobu obsługi plików cookies znajdują się w ustawieniach oprogramowania (przeglądarki internetowe). Należy mieć na uwadze, że ustawienia ograniczeń w stosunku do obsługi plików cookies mogą mieć wpływ na działanie niektórych funkcjonalności serwisu.

Najczęstsze pytania zadawane przez klientów Poradni        


 

Jak zapisać się na wizytę do specjalisty?

Zapisy do Poradni odbywają się zgodnie z rejonizacją (patrz: zakładka Rejon obsługi) Na wizytę można zapisać się zarówno osobiście, jak i telefonicznie.


Jak przenieść dokumenty dziecka - kartę indywidualną do innej poradni?

Kartę indywidualną dziecka przekazuje się do innej poradni na pisemny wniosek rodzica/opiekuna dziecka złożony w sekretariacie naszej Poradni, w bazie przy ul. Jemiołowej 59.


Czy dzieciom z chorobami przewlekłymi przysługuje kształcenie specjalne, które umożliwi im naukę w klasach integracyjnych?

Jeżeli chorobie przewlekłej towarzyszy: niepełnosprawność ruchowa, upośledzenie umysłowe, autyzm, poważna wada wzroku lub słuchu, dziecko może otrzymać orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego i wówczas realizować obowiązek szkolny w klasach integracyjnych, w szkole specjalnej lub w szkole ogólnodostępnej w ramach edukacji włączającej. W pozostałych przypadkach dzieci przewlekle chore nie mogą korzystać z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na  sam stan zdrowia. Dzieci przewlekle chore mogą otrzymać opinię z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, w której uwzględniona będzie sytuacja zdrowotna i wynikająca z niej specyfika funkcjonowania dziecka, szczególne potrzeby edukacyjne oraz wskazanie do dostosowania wymagań edukacyjnych do potrzeb i możliwości wynikających z choroby.


Które dzieci mogą być zwolnione z obowiązku nauki drugiego języka obcego?

Dyrektor szkoły na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) oraz na podstawie opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej (lub orzeczenia) zwalnia z nauki drugiego języka obcego do końca danego etapu edukacyjnego ucznia z wadą słuchu, głęboką dysleksją, afazją, z niepełnosprawnościami sprzężonymi lub autyzmem, w tym zespołem Aspergera .
(na podstawie Rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 83, poz. 562 z późniejszymi zmianami, Dz. U. z 31 marca 2009 Nr 58 poz.475, Dz. U. z 20 sierpnia 2010 Nr 156 poz.1046)


Dla jakich uczniów organizuje się nauczanie indywidualne?

Zgodnie z art. 71 b ust. 1a Ustawy o systemie oświaty "indywidualnym nauczaniem obejmuje się dzieci i młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do (...) szkoły". Ta forma nauczania przeznaczona jest dla uczniów poważnie chorych,  po wypadkach, operacjach, z ciężkimi urazami itp. Stosowana jest okresowo, na czas określony przez lekarza specjalistę w zaświadczeniu lekarskim. Niepełnosprawność: upośledzenie umysłowe, niepełnosprawność ruchowa, wady wzroku, słuchu... - co do zasady nie kwalifikują dziecka do nauczania indywidualnego. Uczeń niepełnosprawny może być nauczany indywidualnie wówczas, gdy w ocenie lekarza specjalisty jego stan zdrowia - czyli zdiagnozowana choroba współwystępująca z niepełnosprawnością uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły.



Co to jest dysleksja?

Dysleksja rozwojowa - to termin określający zespół specyficznych trudności w uczeniu się czytania i pisania. Może występować w trzech formach - w postaci izolowanej, np. tylko trudności z nauczeniem się poprawnej pisowni lub jako zespół dwóch bądź nawet trzech form tych zaburzeń:
dysgrafia - trudności w opanowaniu pożądanego poziomu graficznego pisma
dysortografia - specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (nie tylko błędy ortograficzne)
dysleksja - specyficzne trudności w nauce czytania, którym często towarzyszą trudności w pisaniu.


Co oznacza termin dyskalkulia?

Dyskalkulia - to specyficzne zaburzenia zdolności matematycznych, objawiające się kłopotami w wykonywaniu prostych działań, tworzeniu mniej lub bardziej złożonych układów przestrzennych, czy zrozumieniu poleceń w zadaniach napisanych jak i przeczytanych przez nauczyciela w trakcie sprawdzianu.


Czym się różnią zajęcia wyrównawcze od zajęć korekcyjno - kompensacyjnych?

Celem zajęć wyrównawczych jest uzupełnianie, utrwalanie wiadomości i umiejętności szkolnych, np. w zakresie języka polskiego, języka obcego, matematyki, przyrody itp. Zajęcia te prowadzi najczęściej nauczyciel danego przedmiotu i są one organizowane na terenie szkoły, w formie indywidualnej lub grupowej.
Celem zajęć korekcyjno - kompensacyjnych jest usprawnianie deficytów rozwojowych. W pierwszej kolejności wspieranie zaburzonych funkcji percepcyjno - motorycznych przez inną sprawną lub mniej zaburzoną, przy jednoczesnym stymulowaniu tych funkcji zaburzonych, a w drugiej - wyrównywanie braków w wiadomościach i umiejętnościach szkolnych: czytaniu, pisaniu i liczeniu. Zajęcia te powinien prowadzić nauczyciel terapeuta, w szkole, poradni lub innej placówce, najlepiej w małych grupach.


Co to jest EEG Biofeedback i na czym polegają treningi?

EEG Biofeedback to metoda terapeutyczna zwiększająca skuteczność funkcjonowania naszego mózgu. Metoda EEG Biofeedback jest metodą klasycznej medycyny (wchodzi w spis międzynarodowych procedur medycznych), używaną szeroko jako metoda nieinwazyjna, bez skutków ubocznych. Polega na nauczeniu mózgu samokontroli pracy za pomocą modyfikacji fal mózgowych.
Przy użyciu zestawu komputerowego z dwoma monitorami, jest obrazowana i modulowana czynność bioelektryczna mózgu. Osoba poddawana terapii, spełniając ustalone kryteria ćwiczeń gry - ma wpływ na własny obraz fal mózgowych. Kiedy wzrasta aktywność mózgu w pożądanym paśmie częstotliwości fal mózgowych, trenujący otrzymuje nagrodę w postaci punktów (gra przebiega pomyślnie). Przy wzroście aktywności niepożądanych pasm, sukces w grze znika. W ten sposób mózg sam rozwija proces uczenia się nowych, bardziej odpowiednich częstotliwości fal mózgowych. Prawidłowe zakresy częstotliwości fal mózgowych, które można wytrenować, są określone na podstawie wiedzy naukowej w zależności od wieku, stanu świadomości i rodzaju wysiłku psychicznego trenowanego.


Moje dziecko zaczyna pisać "pismem lustrzanym". Jak sobie z tym poradzić?

Jeżeli obserwujecie Państwo u swojego dziecka tzw. pismo lustrzane" wskazane jest, aby zachęcać je do wykonywania w domu odpowiednich ćwiczeń grafomotorycznych, rozwijających także koordynację pomiędzy ręką i okiem, ćwiczeń spostrzegawczości wzrokowej oraz orientacji przestrzennej.
Przykładowe ćwiczenia:

  • rysowanie po śladzie (linii przerywanej, po kropkach) wzorów literopodobnych - szlaczków, z zachowaniem kierunku od lewej do prawej, można też zastosować znak umowny (kropkę, strzałkę) po lewej stronie kartki,
  • wyszukiwanie kształtów o takim samym ukierunkowaniu,
  • układanie wg wzorów kompozycji z figur geometrycznych,
  • utrwalanie lewa, prawa strona na sobie i u osoby stojącej naprzeciwko,
  • ćwiczenie orientacji na kartce (np. w zadaniach typu: "narysuj kółko po lewej stronie na górze, słoneczko na środku...").

Jak przygotowywać przedszkolaka do pisania?

Aby nauka pisania dziecka przebiegała prawidłowo, a pismo było później czytelne, zamiast namawiać przedszkolaka do pisania liter i cyfr, należy zachęcać dziecko do częstego rysowania różnorodnych wzorków szlaczkowych i figuralnych, najpierw po śladzie (linii przerywanej), potem wg wzoru. Można zakupić dostępne na rynku ćwiczenia do rozwijania grafomotoryki, proponować zabawy rozwijające prawidłowe nawyki pisarskie.
Zabawy utrwalające właściwe nawyki ruchowe związane z kierunkiem pisania: (rozpoczynamy od wykonywania z dzieckiem poszczególnych ruchów w powietrzu przed sobą, potem w powietrzu stojąc nad kartką, potem rysujemy duże wzory (linie, koła, szlaczki) na tablicy kredą, flamastrem, następnie w pozycji siedzącej przy stole rysujemy duże wzory na kartce, z czasem stopniowo je zmniejszając, aby na końcu dojść do rysowania w liniaturze)
Od początku uczymy dziecko:

  • kreślenia linii z zachowaniem właściwego kierunku ruchu - linie pionowe od góry do dołu, linie poziome od lewej do prawej,
  • kreślenia kół w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara,
  • rysowania szlaczków z zachowaniem kierunku od lewej do prawej, zaczynając od wielokrotnego rysowania po śladzie.

Jaka powinna być prawidłowa pozycja dziecka leworęcznego podczas pisania?

  • siedząc  przy stoliku przedszkolnym (lub w szkolnej ławce) dziecko leworęczne powinno mieć sąsiada po prawej stronie (lewa ręka musi mieć swobodę ruchów);
  • obie stopy winny być oparte o podłogę, oba łokcie na stole, plecy wyprostowane;
  • kartka papieru lub zeszyt znajdują się nieco na lewo od osi ciała dziecka (lewa ręka podczas rysowania czy pisania zbliża się od strony lewej do osi ciała), powinny być ułożone na stole ukośnie - lewy górny róg kartki  skierowany ku górze, a kąt nachylenia zeszytu zależy od dziecka;
  • światło (także od lampki biurkowej) powinno padać na kartkę z prawej strony;
  • dziecko trzyma ołówek w trzech palcach, drugi koniec ołówka powinien być skierowany ku lewemu ramieniu, a podczas pisania palce powinny znajdować się poniżej liniatury zeszytu.

Jak mam nauczyć moje dziecko samodzielności?

Każde dziecko rozwija się w indywidualnym tempie, ma inny charakter i potrzeby. Dążenie do samodzielności jest jedną z ważniejszych potrzeb rozwojowych człowieka, a jej nauka rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie, na etapie kiedy dziecko podejmuje różne próby opanowując nowe umiejętności oraz zdobywając doświadczenia.
Chociaż wiele zależy od usposobienia dziecka, to nie sposób przecenić roli rodziców w procesie usamodzielniania się ich dzieci. Mogą oni pomóc w rozwoju samodzielności swojego dziecka lub... go zatrzymać.
Jako rodzice możemy wesprzeć swoje dziecko na drodze do samodzielności:

  • zachęcając dziecko do podejmowania wyzwań i zdobywania nowych doświadczeń;
  • stwarzając takie warunki rozwoju, by te pozwalały dziecku na naukę samodzielności - dać swobodę, przesadnie nie kontrolować, ufać (chociaż być  w pobliżu);
  • służyć pomocą, być wyrozumiałym, cierpliwym i  służyć wsparciem -szczególnie w momentach nieudanych prób;
  • doceniać nakład pracy i inicjatywę, a nie efekty działań;
  • warto mówić o samodzielności - o tym, że samodzielne są duże dzieci i ulubieni bohaterowie bajek, że bycie samodzielnym to powód do dumy...

Jak powiedzieć 5-latkowi o rozwodzie rodziców?

Niezwykle ważna (a jednocześnie najtrudniejsza) jest pierwsza rozmowa z dzieckiem na temat rozwodu. Wymaga ona dokładnego, wcześniejszego przygotowania. Najlepiej, gdy zostanie przeprowadzona przez oboje rodziców w spokojnej atmosferze - bez pokazywania dziecku wzajemnych pretensji czy złości.
Co i w jaki sposób zostanie powiedziane zależy od wieku dziecka. W trakcie takiej rozmowy trzeba zapewnić dziecku  maksimum poczucia bezpieczeństwa  i miłości. Im dziecko młodsze, tym prostsze komunikaty powinny być przekazywane. Trzeba wytłumaczyć w zrozumiały sposób, co się będzie działo i jak będzie wyglądało nowe życie. Koniecznie trzeba zapewnić dziecko o miłości i potwierdzić, że to nie ono jest przyczyną rozwodu.
Bardzo ważne jest aby w trakcie rozmowy nie uciekać się do kłamstw i dbać o to, żeby dziecko nie straciło do nas dorosłych zaufania.


Jak pomóc dziecku przeżyć stratę kogoś bliskiego?

Śmierć i strata zawsze są bolesne, a udawanie, że nie istnieją nie zmniejszy tego bólu. Każde dziecko na swój sposób przeżywa stratę, stąd czas żałoby może być inny - zależy od wieku życia i poziomu zrozumienia pojęcia śmierci, cech temperamentalnych, sposobu, w jaki osoby ważne komunikują dziecku zaistniałą sytuację. Małe dzieci mają problem ze zrozumieniem nieodwracalności śmierci, a te starsze często pielęgnują fantazję, że ukochana osoba powróci. Proponuje się, by mówiąc dziecku o czyjejś śmierci opisać ją w kategoriach niemożności wykonania konkretnych, znanych dziecku, czynności życiowych. Lepiej nie porównywać śmierci do snu, gdyż małe dzieci mogą zacząć się bać zasypiania w obawie, że "zasną na śmierć". Ważne jest, by dorosły zapewniał dziecku poczucie bezpieczeństwa, zaakceptował wyrażane przez dziecko uczucia, pomógł zrozumieć, co się stało i uspokoić. Pomocne mogą być bajki terapeutyczne dla dzieci, omawiające ten problem.


Dlaczego moje dziecko ma tiki?

Uporczywe, utrzymujące się czynności o charakterze tików są reakcją dziecka na niekorzystną dla niego sytuację zewnętrzną, z którą nie umie sobie poradzić. Zazwyczaj świadczą one o dużym nasileniu napięcia emocjonalnego. Tiki mają charakter ruchowy, np. mruganie powiekami, poruszanie barkami, odchylanie czy drżenie głowy lub charakter wokalny- najczęściej pod postacią chrząkania. Te dziwaczne zachowania irytują lub niepokoją rodziców. Najkorzystniej nie zwracać na nie uwagi, ani nie starać się bezpośrednio na nie wpływać, gdyż na ogół nie trwają długo. Jeśli utrzymują się i intensyfikują przez długi czas, należy poradzić się lekarza o ewentualnym fizycznym podłożu problemu. Jeśli dziecko jest zdrowe, dobrze jest zasięgnąć porady psychologa, by pomógł ustalić źródło powstawania napięcia emocjonalnego u dziecka. Należy przyjrzeć się różnym środowiskom, w których dziecko przebywa: dom, szkoła, a następnie zweryfikować co jest powodem do stresów.


Moje dziecko jest nadpobudliwe - jak mogę mu pomóc?

  • Zapewnij stały rytm dnia, utwórz domowe zasady i związane z nimi przywileje oraz konsekwencje.
  • Rozpoznaj styl nauki twojego dziecka -wzrokowy, słuchowy, czuciowo-kinestetyczny.
  • Stosuj kolor w celu podkreślenia informacji.
  • Zastosuj dotyk oraz muzykę w tle w celu skupienia i wyciszenia, najlepiej poważną.
  • Zapewnij możliwość fizycznej aktywności oraz odpowiednią przestrzeń do nauki.
  • Naucz swoje dziecko wizualizacji -doskonalcie wyobraźnię jako środek samokontroli.
  • Naucz dziecko umiejętności prowadzenia wewnętrznego monologu, instruowania się w trakcie zadania.
  • Zapewnij dziecku aktywność angażującą ręce.
  • Ogranicz telewizję, gry wideo, komputer.
  • Zapewnij zbilansowane śniadanie. Usuń z diety alergeny.

Co zrobić, by dziecko słuchało rodziców?

Często rodzice zastanawiają się, czy jest jakiś sposób, by zachęcić dziecko do współpracy i sprawić, by zaczęło słuchać. Nie ma na to niestety gotowej recepty, tym bardziej, że wiele jest czynników, od których zależy skuteczność wychowania.
Można jednak skorzystać z kilku wskazówek, które mogą okazać się przydatne w pracy wychowawczej:

  • Jeśli chcemy, by dzieci nas słuchały, to najpierw my musimy nauczyć się ich słuchać.
  • Jeśli chcemy by dziecko dobrze się czuło ze sobą, a w konsekwencji dobrze się zachowywało - akceptujmy uczucia i potrzeby dzieci, a stawiajmy granice określonym zachowaniom.
  • Jeśli chcemy zachęcić dziecko do współpracy i skłonić go do zachowań akceptowanych przez nas musimy najpierw nauczyć się wyrażać swoje własne negatywne emocje w sposób nieagresywny.
  • Nie zapominajmy o chwaleniu swoich pociech.

Bądźmy łagodni lecz konsekwentni, bo to daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewność, że nasze zachowanie i nasze reakcje nie są przypadkowe, ale zawsze takie same wobec określonych niewłaściwych zachowań. Uchroni nas to również przed próbami stosowania przez dziecko "sztuczek" w celu wymuszenia na nas zmiany podjętych decyzji.

Witamy na stronie internetowej

Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr 4

we Wrocławiu

i zapraszamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi pracy Poradni.
 

Jesteśmy po to, by zawsze znaleźć sposób i czas na pomoc i wsparcie
drugiemu człowiekowi, gdy on jej potrzebuje.
Akceptując człowieka z wszystkimi jego niedostatkami i talentami
– dbamy o jakość naszych usług, ich skuteczność i zadowolenie klienta.
Dbamy także o własny profesjonalizm, samorozwój i partnerstwo.
W realizacji zadań przyjęliśmy zasadę:
Każdy Klient Naszej Poradni jest wyjątkowy,
a jakość usług jest sprawą wszystkich pracowników.


 

  • Działamy na terenie dzielnicy Wrocław-Fabryczna w systemie:

    - bazy Poradni (siedziba) mieszczącej się w budynku LO Nr VII we Wrocławiu przy ulicy Jemiołowej 59,
    - gabinetów terenowych

  • Przyjmujemy bez skierowań. Wszystkie oferowane przez nas usługi są bezpłatne.
  • Zapisy do Poradni przyjmowane są telefonicznie lub osobiście w sekretariacie Poradni (siedziba) lub w gabinetach terenowych zgodnie z rejonizacją.
  • Godziny pracy sekretariatu i gabinetów w zakładce - Kontakt.
  • Rejonizacja w zakładce - Rejon obsługi
  • Przychodząc na wizytę do poradni prosimy o przygotowanie numeru PESEL dziecka.


 

Zapraszamy do korzystania z naszych usług
dyrektor i pracownicy poradni

 

 

 

 

 

Nasza Poradnia stanowi jedno z ogniw w systemie oświaty, którego istotą jest niesienie pomocy i wsparcia psychologiczno–pedagogicznego dziecku i jego rodzinie. W realizacji zadań wynikających z obowiązujących aktów prawnych wspiera także działania edukacyjno–wychowawcze nauczycieli na terenie szkół i placówek oświatowych.

Poradnia ma pod opieką 130 przedszkoli, szkół i placówek oświatowych oraz 30 000 dzieci.

 

Nasz zespół to:

  • psycholodzy
  • pedagodzy
  • logopedzi
  • pracownicy administracji i obsługi

 

Nasza działalność

Działania wspierające pracę szkół i placówek

1. Działalność orzecznicza

W Poradni są organizowane i działają na zasadach określonych w rozporządzeniu  zespoły orzekające, które wydają:

  1. orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego (KS) dla dzieci i młodzieży z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, w tym o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych (ZR-W) dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim,
  2. orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego (IPP) oraz nauczania indywidualnego (IN) dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola/szkoły,
  3. opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju (WWR) od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole.

Zespoły orzekające wydają orzeczenia o potrzebie KS oraz o potrzebie IN dla uczniów szkół położonych na terenie działania Poradni. Wyjątek stanowią orzeczenia:

  • dla dzieci niewidomych i słabo widzących oraz dla dzieci niesłyszących i słabo słyszących, dla których orzeczenia  wydają zespoły orzekające działające w  PPP nr 9, ul. Krakowska 102
  • dla dzieci z autyzmem, dla których uprawnioną do wydawania orzeczeń poradnią jest PPP nr 5,
    ul. Czajkowskiego 28.

Natomiast orzeczenia o potrzebie IPP, o potrzebie ZR-W oraz opinie WWR wydają zespoły orzekające działające w poradniach właściwych ze względu na miejsce zamieszkania.

2. Działalność opiniująca

Wnioski kierowane za pośrednictwem rodziców do Poradni w dużej mierze wynikają z powinności szkół uwarunkowanych przepisami prawa, ich zmianami oraz z potrzeb rodziców. Obserwuje się systematyczny wzrost zapotrzebowania na kompetentne porady związane z nasilaniem się różnych problemów edukacyjnych i wychowawczych (w tym cywilizacyjnych) oraz często bezsilnością środowiska szkolnego i rodzinnego w ich rozwiązywaniu. Jedną z form pomocy Poradni w tym zakresie są wydawane opinie zawierające obok diagnozy problemu szczegółowe wskazania i zalecenia do bezpośredniej pracy z dzieckiem zorientowanej na jego rozwój.
Tendencja wzrostowa zapotrzebowania na specjalistyczną pomoc wynika z:

  • dużej ilości dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi oraz z różnego rodzaju dysfunkcjami rozwojowymi
  • wzrastającej świadomości społecznej dotyczącej możliwości terapeutycznego lub rehabilitacyjnego oddziaływania
  • zmian w zapisach aktów prawnych np.dostosowanie egzaminów zewnętrznych do potrzeb i możliwości dziecka

Przykłady dobrej praktyki

W Poradni w szerokim zakresie prowadzone są różne formy bezpośredniej pomocy dzieciom, młodzieży, rodzicom oraz nauczycielom. Niektóre z nich to:

1. Badania przesiewowe

Badania te spełniają podstawową rolę profilaktyczną, pozwalają na wczesne wykrycie dysfunkcji i zaburzeń rozwojowych oraz zapewnienie dzieciom działań stymulująco-korygujących, a tym samym zapobiegającym niepowodzeniom szkolnym w początkowym okresie kształcenia. Pełnią one również formę psychoedukacji dla rodziców i nauczycieli, którzy otrzymują wsparcie i ukierunkowanie pracy z dzieckiem wymagającym pomocy. Istotnym walorem tej formy pracy jest możliwość objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczno-logopedyczną dużych grup dzieci w środowisku ich codziennego funkcjonowania – w przedszkolu i w szkole.
Badaniami przesiewowymi obejmujemy corocznie ok. 1000 dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Dotyczą one:

  • ryzyka występowania zaburzeń dyslektycznych,
  • wyłonienia dzieci grup ryzyka w zakresie analizatora słuchowego i wzrokowego programem „Słyszę” oraz „Widzę” we współpracy z Instytutem Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie,
  • oceny mowy i wyłonienia grupy dzieci z zaburzeniami mowy,
  • oceny funkcji percepcyjno-motorycznych istotnych w nauce szkolnej.

2. Terapia metodą Biofeedback

EEG Biofeedback jest metodą terapii zwiększającą efektywność pracy mózgu. W metodzie EEG Biofeedback osoba ma możliwość trenować przez uczestniczenie w różnego rodzaju grach komputerowych sterowanych jednak wyłącznie umysłem bez stosowania klawiatury czy myszki. W terapii pomocnicze zastosowanie mają relaksacja, wizualizacja, trening koncentracji, itp.
Treningi EEG Biofeedback poprawiają koncentrację uwagi, szybkość myślenia, motywację do pracy, kreatywność, pamięć, polepszają nastrój, samoocenę i sen, równocześnie ucząc relaksu.
Metoda jest bezpieczna i nie ma żadnych ubocznych działań, pod warunkiem, że jest prowadzona przez wykwalifikowanych terapeutów.
W naszej placówce treningi EEG Biofeedback przeznaczone są w szczególności dla dzieci przedszkolnych, uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i lieceów przejawiających wymienione poniżej zaburzenia i trudności:

Trening EEG-Biofeedback jest wskazany dla osób:

  • z zaburzeniami uwagi i koncentracji (w tym trudnościami w uczeniu się oraz z ADD i ADHD);
  • z zaburzeniami mowy;
  • z zaburzeniami zachowania (spowodowanymi impulsywnością i nadruchliwością);
  • cierpiących na różnorodne lęki i obniżenie nastroju;
  • trudności emocjonalne, wewnętrzne napięcie, trema, niska samoocena.

Metoda EEG Biofeedback powstała w ośrodku szkoleniowym NASA, następnie weszła do medycyny klinicznej. Obecnie jest popularna w innych pozamedycznych dziedzinach. Pomaga sportowcom, biznesmenom, uczniom i studentom. EEG Biofeedback jest bardzo pomocnym narzędziem dla psychologów i pedagogów np. w pracy z dziećmi z zespołem ADHD.

Warunkiem objęcia dziecka terapią w naszej poradni jest przedłożenie:

  • zaświadczenia od lekarza neurologa informującego o braku przeciwwskazań do udziału w terapii,
  • aktualnego wyniku badania EEG dziecka,
  • wyników badania psychologiczno-pedagogicznego.

Po przeprowadzeniu wywiadu z rodzicami oraz analizie dokumentacji dziecka terapeuta podejmuje decyzję o zasadności terapii EEG Biofeedback.

Treningi odbywają się raz w tygodniu i obejmują 10 godzinnych sesji.
W przypadku dzieci młodszych możliwe jest rozłożenie terapii na 20 półgodzinnych spotkań.

3. Programy z zakresu profilaktyki

Programy wdrażane do realizacji w Poradni wynikają z analizy potrzeb i są odpowiedzią na zapotrzebowanie środowiska. Są to programy własne specjalistów Poradni lub autorskie np. ogólnopolskie, a odbiorcami – dzieci przedszkolne, uczniowie szkół, rodzice i nauczyciele. Stosowane są w nich strategie informacyjne, edukacyjne, interwencyjne, alternatyw. Realizacja programów odbywa się na dwóch poziomach profilaktyki:

  • pierwszorzędowej – adresowanej do uczniów szkół z grupy niskiego ryzyka celem promocji zachowań prospołecznych, przeciwdziałania konfliktom, agresji, promujących zdrowy tryb życia,
  • drugorzędowej – adresowanej do grup podwyższonego ryzyka celem ograniczania głębokości i czasu trwania dysfunkcji, a także umożliwiania wycofania się z zachowań ryzykownych.

4. Edukacja rodziców

Celem jest dostarczenie rodzicom i nauczycielom wiedzy i umiejętności w radzeniu sobie w codziennych kontaktach z dziećmi i młodzieżą, nauka umiejętności lepszego porozumiewania się, wymiana doświadczeń.

Szkoła dla rodziców (według programu dr Caroll Sutton)

Program realizowany w Poradni od kilku lat, uzyskał wysoką ocenę odbiorców – rodziców dzieci przedszkolnych i w młodszym wieku szkolnym pragnących skutecznie radzić sobie z obserwowanymi u swoich dzieci trudnymi zachowaniami np. kłopoty ze snem, nie reagowanie na polecenia, napady złości, odmowa jedzenia, używanie brzydkich słów, płacz przed rozstaniem się z matką …
Program poza wskazaniem „metody postępowania” – uczy budowania relacji między rodzicami i dziećmi w duchu podmiotowości i dialogu, umiejętności porozumiewania się w rodzinie, pozwala na własną rodzicielską refleksję, zapoczątkowuje konieczne zmiany.
Atutem programu jest :
- wielotematyczność spotkań z zakresu problemów wychowania dziecka o charakterze poznawczym
- cykliczność spotkań grupowych - warsztatowych dająca możliwość przeżycia na sobie i doświadczenia emocji, które budzą niegrzeczne zachowania dzieci
- wymiana doświadczeń między rodzicami – stanowiąca jednocześnie dla nich rodzaj grupy wsparcia z komunikatem „ Nie jestem sam …”
- praktyczne wypróbowanie nowych umiejętności w postaci zadań domowych dla rodziców – stanowiące zapoczątkowanie koniecznych zmian

Potwierdzeniem ważności i skuteczności programu „ Szkoła dla rodziców” w procesie wychowania są zebrane w drodze ewaluacji opinie ich uczestników.

Warsztaty psychoedukacyjne

Warsztaty stanowią jedną z powszechnie stosowanych w Poradni form wsparcia rodziców w funkcjach wychowawczych. Stanowią istotną propozycję działań postdiagnostycznych, oraz zaproszenie dla rodziców nie korzystających z pomocy Poradni. Oferta warsztatów z rodzicami obejmuje zagadnienia stanowiące najczęstsze przyczyny bezsilności rodziców w problemach dydaktyczno–opiekuńczo-wychowawczych.
W większości przypadków oparta jest o sugestie zawarte w cyklu książek A. Faber i E. Mazlish współcześnie rekomendowanych przez autorytety w dziedzinie psychologii i pedagogiki oraz uznane jako skuteczne przez praktyków:
- „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”
- „Rodzeństwo bez rywalizacji – jak pomóc własnym dzieciom żyć w zgodzie, żeby samemu żyć z godnością”

Przykładowa różnorodna tematyka warsztatów dla rodziców, w tym cyklicznych to m.in.:
- „Komunikacja rodzic – dziecko”
- „Stosunki interpersonalne, sytuacje trudne, sposoby mediacji”
- „Rozwiązywanie konfliktów z dorastającymi dziećmi”
- „Kurs umiejętności wychowawczych – BLIŻEJ DZIECKA”
- „Subkultury młodzieżowe i destrukcyjne grupy sektowe”

5. Punkty konsultacyjne

Punkt Porad dla Rodzin Plus

Punkt działa na terenie Poradni od roku szkolnego 2005/2006 w ramach oferty wspierania rodzin wielodzietnych. Istotnym elementem wsparcia jest preferencyjny dostęp do specjalistów Poradni dla rodzin posiadających więcej niż dwoje dzieci. W ramach działalności punktu realizowane są:
- indywidualne konsultacje specjalistyczne w Poradni dla rodziców dotyczące zagadnień trudności dydaktycznych i wychowawczych dzieci
- diagnozy psychologiczno–pedagogiczne pozwalające na ocenę możliwości rozwojowych dziecka oraz ukierunkowujące postępowanie z dzieckiem
- cykliczne spotkania instruktażowe dla rodziców ukierunkowujące pracę z dziećmi
- ćwiczenia usprawniające dla dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się
- spotkania konsultacyjno-doradcze dla rodziców na terenie szkoły

Punkt Konsultacyjny dla Rodzin z Problemem Onkologicznym

Punkt działa od r. szk. 2006/2007. Jest adresowany do wszystkich osób poszukujących wsparcia psychologicznego w sytuacjach choroby nowotworowej dziecka lub choroby w rodzinie dziecka. Istotą działania punktu jest wsparcie i pomoc psychologiczna w sytuacji kryzysu. Z porad w punkcie korzystają:
- rodzice dzieci kwalifikowanych w Poradni do nauczania indywidualnego
- dzieci i młodzież po okresie leczenia i powrotu do nauki w warunkach szkolnych
- osoby dorosłe skierowane przez lekarza specjalistę w stanach załamania psychicznego wobec postawionej diagnozy

Działalność punktu w ramach indywidualnych porad poszerzona jest o profilaktykę w formie: propagowania przez psychologa Poradni oferty programów profilaktycznych promujących zdrowie w ramach konferencji szkoleniowych oraz współpracy z organizacjami pozarządowymi.
Formą profilaktyki w ramach punktu jest prowadzenie warsztatów „Różowa wstążeczka”

Punkt „Mediacje i porady - pomoc dla rodziców, młodzieży i nauczycieli w rozwiązywaniu konfliktów”

Punkt powołany został na terenie Poradni w roku szkolnym 2007/2008 celem prowadzenia nowej, skutecznej formy rozwiązywania konfliktów przez profesjonalnie przygotowanych fachowców. Adresowany jest do osób w konflikcie (młodzież i dorośli), proponując im:
- określić kwestie sporne
- wyrazić potrzeby i oczekiwania
- zmniejszyć bariery komunikacyjne
- opracować propozycje rozwiązań
- zawrzeć satysfakcjonujące rozwiązanie

Z pomocy w punkcie mediacji korzystają rodzice diagnozowanych w Poradni dzieci, którzy pozostają w sytuacji konfliktu, separacji, rozwodu . Ich praca z mediatorami ukierunkowana jest m.in. na ustalenie rodzicielskiego planu wychowawczego, co służy pomocy dziecku zgłoszonemu do Poradni.
Z pomocy w punkcie korzystają także dyrektorzy i nauczyciele szkół w sytuacjach konfliktu: nauczyciel – uczeń, uczeń – uczeń, nauczyciel – rodzic.

6. Działania doraźne i interwencyjne wymagające pomocy i wsparcia specjalistów poradni

  • Grupy Wsparcia dla nauczycieli oraz praca w ramach Grup Prewencyjnego Wsparcia w Szkołach.
  • Udział w Ogólnopolskim Tygodniu Kariery oraz Ogólnopolskim Dniu Bezpłatnych Diagnoz Logopedycznych
  • Konsultacyjno-doradcze punkty na terenie szkół i placówek
  • Popularyzacja wiedzy psychologicznej i pedagogicznej podczas konferencji
  • Pomoc w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych w rodzinie oraz sytuacji trudnych konfliktowych w szkołach

Punkt Interwencji Kryzysowej – Rodzinny Punkt Konsultacyjny prowadzi usługi na rzecz dzieci, młodzieży i ich rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej w związku z:

  • przemocą w rodzinie
  • śmiercią bliskiej osoby
  • chorobą własną lub osoby bliskiej
  • zagrożeniem samobójstwem
  • zdarzeniami losowymi (np. wypadek komunikacyjny, doświadczenie przestępstwa)

Konsultacje odbywają się w każdy wtorek: 16.00-18.00
na terenie Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 4
przy ul. Jemiołowej 59 we Wrocławiu.
Prosimy o wcześniejszą rejestrację osobistą lub telefoniczną: tel. 71 798 68 30
Dyżury prowadzi: Iwona Pawlikowska - pedagog, psychoterapeuta

Poradnia udziela pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom, młodzieży, ich rodzicom (prawnym opiekunom) oraz nauczycielom placówek oświatowych z rejonu Wrocław-Fabryczna.

Poradnia zapewnia pomoc specjalistyczną w zakresie:

  • ustalania przyczyn trudności rozwojowych u małego dziecka
  • diagnozy inteligencji oraz poziomu rozwoju funkcji poznawczych (spostrzegania, pamięci, uwagi)
  • problemów emocjonalnych i wychowawczych dzieci i młodzieży
  • nieprawidłowości w rozwoju osobowości
  • diagnozy trudności edukacyjnych, np. związanych z dysleksją rozwojową, niepełnosprawnością i chorobami przewlekłymi
  • diagnozy w kierunku indywidualnego programu lub toku nauki
  • doradztwa zawodowego
  • diagnozy uzdolnień
  • wad wymowy
  • innych trudności

W Poradni można skorzystać z diagnozy, terapii, konsultacji, porady:

  • psychologicznej
  • pedagogicznej
  • logopedycznej

Dla dzieci w wieku przedszkolnym i ich rodziców proponujemy:

  • zajęcia indywidualne stymulujące rozwój psychoruchowy dziecka
  • zajęcia grupowe dla dzieci z nadpobudliwością psychoruchową (małe grupy) z elementami bajkoterapii, muzykoterapii
  • terapię moczenia nocnego, zanieczyszczania się
  • terapię dzieci lękowych
  • logoterapię
  • edukację rodziców w zakresie wspierania rozwoju dziecka oraz poprawy jego funkcjonowania
  • warsztaty dla rodziców dzieci z trudnymi zachowaniami (np. nieposłuszeństwo)

Dla uczniów szkoły podstawowej proponujemy:

  • zajęcia terapii pedagogicznej dla uczniów z problemami edukacyjnymi (trudności w czytaniu, pisaniu, liczeniu)
  • terapię indywidualną psychologiczną dla dzieci: nieśmiałych, wycofujących się, z trudnościami w relacjach rówieśniczych, nadpobudliwych
  • wspieranie uzdolnień - zajęcia warsztatowe
  • zajęcia integracyjne w zespołach klasowych, pomoc w przekraczaniu progu edukacyjnego u uczniów klas III, w rozwiązywaniu problemów klasowych
  • zajęcia antystresowe dla uczniów przed sprawdzianem szóstoklasisty
  • zajęcia warsztatowe "Trening pewności siebie" dla uczniów klas V i VI

Dla uczniów gimnazjum oraz szkół ponadgimnazjalnych proponujemy:

  • terapię pedagogiczną dla uczniów z trudnościami edukacyjnymi
  • terapię indywidualną psychologiczną dla uczniów z problemami emocjonalnymi
  • zajęcia antystresowe dla uczniów klas III gimnazjum oraz uczniów klas maturalnych
  • zajęcia z zakresu profilaktyki
  • indywidualne poradnictwo zawodoznawcze
  • zajęcia warsztatowe ukierunkowujące wybór szkoły i zawodu